ช่างภาพอารมณ์ดี ราคาโดนๆ ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาบ้านหลังนี้

สวัสดีและยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมบ้าน หากมีคอมเมนท์แนะนำติชมจะเป็นการดีมากสำหรับเจ้าบ้านเองเพราะจะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขเพื่อพัฒนาการการถ่ายภาพที่ดีต่อไป ขอบคุณครับ
((( ขอคำแนะนำเรื่องต่างๆในการถ่ายภาพจากทุกๆท่านด้วยนะครับ จะได้เป็นแนวทางแก่ผมด้วยครับ เนื่องจากยังใหม่ในศึกษาครับ)))
























ชื่อเล่น : ปังปอนด์ และอีกชื่อ แพลนท์ ที่ใครหลายคนชอบเรียกกันและผมก็ชอบด้วย

เกิดวัน พุธ ที่ 2 มีนาคม 2531 ปัจจุบันอายุ 23 ขวบครับ

Phone
: 083-416-1245 DTAC
: 085-778-6176 AIS

E-mail : pungponja@hotmail.com

บัญชี : กรุงไทย
ชื่อบัญชี : คณาวิชญ์ พรหมราช
เลขที่ : 027-0-11111-5
(ถ้าโอนมาแล้วรบกวนส่งข้อความบอกด้วยนะครับ)

อาจารย์ : Canon EOS 500D ,Canon 430EX II ,17-50 Tamron ,Fillter Fisheye 77mm

คำคม : มีดบาดมันก็ได้แค่ผิวหนัง แต่เมื่อผมได้สบตาสาวสวยทุกครั้งมันบาดไปถึงใจเลย (คมพอไหม..?)

คติและมุมมองการถ่ายภาพ : อุปกรณ์ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง แต่นั่นเห็นสำคัญเท่าการใช้ในสิ่งที่เรามีอยู่ให้เป็นอาวุธที่ดีที่สุดให้แก่เราไม่ ยึดติดกับอุปกรณ์แพงๆมากก็ใช่ว่าดีหากจะดีจริงๆต้องมองย้อนกลับไปถามตัวเองว่า "เราเล่นกล้อง หรือเราถ่ายภาพ "

เรื่องราวความประทับใจ : (จับใจความเอาเอง ค่อนข้างไร้สาระ)รักการถ่ายภาพมานานมากแล้วครับแต่ไม่มีโอกาศที่จะได้จับกล้องอะไรกับใครเขาเลย จึงได้แค่คิดและก้อมองๆภาพที่ถ่ายและกล้องที่เขาใช้ๆกัน จนถึงช่วง ม.6 ผมได้จับกล้องตัวแรกซึงเป็นกล้องคอมแพค Sony ตัวหนึ่งความละเอียด 7 pixel แต่ก็ใช่ว่าจะได้ครอบครองเพราะตัวนั้นเป็นของคุณพ่อ ทั้งบ้านมีกล้องตัวเดียวแหละครับ เฮ้อ..ต้องเข้าใจผมเป็นลูกชาวนาคงหวังอะไรมากไม่ได้หรอกครับ ได้ใช้กล้องธรรมดาๆตัวหนึ่งดีแค่ไหนแล้ว ก็ใช้กล้องธรรมดาตัวนี้แหละครับถ่ายเรื่อยๆใครบอกให้ไปถ่ายให้ก็ถ่ายจนได้ยินคนเขาชมมาว่าภาพสวยดี เอ๊ะ!!! แอบดีใจสิครับ ยิ่งทำให้ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ จนวันหนึ่งที่ผมได้เรียน มหาลัยนอร์ทกรุงเทพ เห็นอาจารย์ใน ม และก้อหลายๆคนที่เป็นนักศึกษาใน ม มีกล้องถ่ายรูปกันแต่ไม่รู้สวยหรือเปล่า..? แต่ผมก็คิดไปว่ามีขนาดนั้นแล้วต้องเก่งแน่ๆ และบังเอินมากๆที่เพื่อนในลองเล่นได้ อาจารย์ก็ใจดีให้ลองจับถ่ายนั่นนี่นู่น โหอยากได้แล้วสิครับ จะขอพ่อก้อลำบากเหลือเกินเมื่อคิดถึงฐานะของครอบครัว เก็บเงินได้ซักก้อนเล็กๆก้อนหนึ่งอดใจไม่ไหวเลยบอกพ่อ,แม่,ป้าไปว่าอยากได้กล้องผลเป็นไปตามที่คิดครับ เพราะทุกๆท่านถามกลับมาว่าราคาเท่าไหร่ แล้วผมตอบไปก็เลยได้ยินคำตอบกลับมาเช่นกันว่าไม่มีเงินขนาดนั้นหรอกเพราะที่ส่งให้ไปเรียนยังลำบากเลย และผมก้อไม่พุดเรื่องนั่นอีกเลย หลังจากนั้นผ่านไปเกือบๆเดือนพ่อโทรมาถามว่าตอนนี้มีเงินเก็บเท่าไหร่แล้วอยากได้กล้องมากไหม ผมก้อตอบไปว่าอยากได้ครับ และถามกลับไปพ่อให้ผมได้เท่าไหร่หากไม่พอที่เหลือผมจะหาให้พอ และพ่อก็นุมัติมาไม่พอแค่นั้นป้าผมก้อให้ด้วยดีใจมากๆครับ ไปเลยครับหลังจาวางสายวันนั้น หนึ่งทุ่มผมถึงพันทิพย์ประตูน้ำซื้อเจ้า 500D มานอนกอดเลย ความรู้สึกตอนนั้นมันบอกไม่ถูกเลย ดีใจจนถึงขนาดเดินมาเจอน้องหมานอนอยู่ผมยังยิ้มให้ และผมได้กล้องมาเมื่อวันที่ 18 ตุลา 52 ผมก็ไม่อยู่เฉยๆเดินถ่ายภาพไปมาแถวๆใกล้บ้านส่งประกวดเหมือนคนอื่นๆเขาจนผมได้รางวันแรกเมื่อวันที่ 11 ธันวา 52 ในขณะนั้นผมไม่ได้ไปเรียนนอนปวดฟันคุตที่ห้องพักไม่มีเรี่ยวแรงเดินไปไหนเลยมีอาจารย์ท่านหึน่งโทรมาบอกว่าผมได้รับรางวัลภาพถ่ายที่จุฬาลงกรณ์ ทันใดนั้นผมร้องเสียงดัง!!! พร้อมกับดีใจมากๆรีบ ผมรีบโทรบอกคุณพ่อคุณป้าหลังจากที่อาจารย์ท่านวางสายไปและก็ผมทำให้พ่อร้องไห้ดีใจกับผมถึงมันจะเป็นรางวัลเล็กๆแต่นั้นคือเก้าแรกที่ผมได้สิ่งที่ผมรักและทำให้พ่อดีใจจนน้ำตาไหล และแล้วผมก้อได้อีกรางวัลที่ 2 และ 3 ในวันที่ 19 มีนา 53 ได้ดีใจอีกแล้ว และสิ่งที่ผมอยากจะบอกต่อไปคือ
(ผมรักคุณพ่อคุณแม่และรักทุกๆคนที่ให้ความช่วยเหลือผมมาตลอดมากๆครับ) Plants...